Ubóstwo to nie tylko niska kwota na wyciągu bankowym. To brak posiłków, wybór między lekami a czynszem i obserwowanie, jak dzieci popadają w zaległości z powodu niedofinansowania szkoły. Ekonomiści mierzą je w kategoriach bezwzględnych i względnych. Ubóstwo bezwzględne oznacza zejście poniżej ustalonego progu, takiego jak 2,15 dolara dziennie według Banku Światowego. Ubóstwo względne oznacza zarabianie znacznie mniej niż mediana w danym społeczeństwie.

To rozróżnienie ma znaczenie. Osoba na indyjskiej wsi, żyjąca za 2 dolary dziennie, stoi przed innymi wyzwaniami niż osoba o niskich dochodach w Detroit. Obie są biedne, ale charakter ich deprywacji jest inny. Ubóstwo absolutne drastycznie spadło w ciągu ostatnich pięćdziesięciu lat, napędzane wzrostem gospodarczym w Chinach i Indiach. Ubóstwo względne okazało się bardziej trwałe, nawet w krajach bogatych.

Istnieją pułapki ubóstwa. Rodzina, której nie stać na transport, nie może dostać lepiej płatnej pracy. Dziecko, którego nie stać na okulary, nie może nauczyć się czytać. Rolnik bez kredytu nie może kupić lepszego ziarna. Przełamanie tych pułapek wymaga czegoś więcej niż tylko jednej polityki. Edukacja, opieka zdrowotna, infrastruktura i transfery pieniężne odgrywają istotną rolę. Żaden kraj nie wyeliminował ubóstwa całkowicie, ale niektóre są bliżej niż inne.

Środki walki z ubóstwem

• Absolutna granica ubóstwa
• Granica ubóstwa względnego
• Wielowymiarowy wskaźnik ubóstwa
• Współczynnik Giniego
• Wskaźnik rozwoju społecznego