Rynki zazwyczaj dobrze sobie radzą z alokacją zasobów. Czasami jednak nie. Kiedy rynek produkuje zbyt dużo szkodliwego dobra, zbyt mało korzystnego lub w ogóle nie służy pewnym grupom, ekonomiści nazywają to zawodnością rynku. Termin ten nie jest osądem moralnym. To techniczny opis sytuacji, w której niewidzialna ręka zawodzi.

W podręcznikach pojawiają się cztery główne źródła zawodności rynku. Efekty zewnętrzne, takie jak zanieczyszczenie środowiska, obciążają strony trzecie kosztami. Dobra publiczne, takie jak obrona narodowa, nie mogą być efektywnie dostarczane przez firmy prywatne, ponieważ osoby korzystające z usług innych firm nie będą płacić. Siła rynkowa, podobnie jak monopol, pozwala pojedynczemu sprzedawcy ograniczać produkcję i podnosić ceny. Asymetria informacji, podobnie jak sprzedawca używanych samochodów, który wie więcej niż kupujący, może eliminować dobre produkty z rynku.

Niewydolność rynku jest standardowym uzasadnieniem interwencji rządowej. Ale interwencja również może zawieść. Regulacje mogą zostać przejęte przez branże, które mają kontrolować. Subsydia mogą się okazać nieaktualne. Podatki mogą zniekształcać zachowania w niezamierzony sposób. Prawdziwym pytaniem nie jest to, czy rynki są idealne, ale czy konkretne działanie rządu poprawia, czy pogarsza sytuację.

Typowe awarie

• Efekty zewnętrzne: zanieczyszczenie, korki
• Dobra publiczne: obrona, latarnie morskie
• Siła rynkowa: monopole i kartele
• Asymetria informacji: ubezpieczenia, samochody używane