Średnia temperatura powierzchni Ziemi wzrosła o około 1,1 stopnia Celsjusza od końca XIX wieku. Ten wzrost to globalne ocieplenie, którego głównym źródłem jest emisja gazów cieplarnianych przez człowieka. Największy udział ma dwutlenek węgla pochodzący ze spalania węgla, ropy naftowej i gazu. Do tego dochodzi metan pochodzący z rolnictwa i wydobycia paliw kopalnych. Gazy te zatrzymują ciepło, które w przeciwnym razie uciekałoby w przestrzeń kosmiczną. Rezultatem jest cieplejsza atmosfera, cieplejsze oceany i topnienie lodu.

Ocieplenie nie jest równomierne. Arktyka nagrzewa się kilka razy szybciej niż średnia światowa. Lądy nagrzewają się szybciej niż oceany. Temperatury w nocy rosną szybciej niż w ciągu dnia. Te wzorce mają znaczenie, ponieważ wpływają na zmiany pogody, ekosystemów i poziomu morza. Cieplejsze powietrze zatrzymuje więcej wilgoci, co może nasilać intensywne opady deszczu. Cieplejsze oceany powodują silniejsze huragany. Topniejące lodowce i pokrywy lodowe podnoszą poziom mórz, zagrażając miastom nadmorskim. Naukowcy prognozują, że bez szybkich cięć emisji, ocieplenie może osiągnąć 2 do 4 stopni Celsjusza do 2100 roku.

Główni kierowcy

• Spalanie paliw kopalnych w celu pozyskiwania energii i transportu.
• Wylesianie i zmiana użytkowania gruntów.
• Rolnictwo, szczególnie hodowla zwierząt i nawożenie.
• Procesy przemysłowe, np. produkcja cementu.

Globalne ocieplenie i zmiana klimatu są ze sobą powiązane, ale nie są tożsame. Ocieplenie to wzrost temperatury. Zmiana klimatu to szerszy zestaw skutków, które z niego wynikają.