De gemiddelde oppervlaktetemperatuur van de aarde is sinds het einde van de 19e eeuw met ongeveer 1,1 graden Celsius gestegen. Deze stijging is de opwarming van de aarde en wordt voornamelijk veroorzaakt door de uitstoot van broeikasgassen door de mens. Koolstofdioxide, afkomstig van de verbranding van kolen, olie en gas, levert de grootste bijdrage. Methaan, uit de landbouw en de winning van fossiele brandstoffen, draagt ​​hier ook aan bij. Deze gassen houden warmte vast die anders naar de ruimte zou ontsnappen. Het resultaat is een warmere atmosfeer, warmere oceanen en smeltend ijs.

De opwarming is niet uniform. Het noordpoolgebied warmt vele malen sneller op dan het wereldwijde gemiddelde. Land warmt sneller op dan oceanen. Nachttemperaturen stijgen sneller dan dagtemperaturen. Deze patronen zijn belangrijk omdat ze veranderingen in het weer, ecosystemen en de zeespiegel veroorzaken. Warmere lucht kan meer vocht bevatten, wat kan leiden tot hevige regenval. Warmere oceanen voeden krachtigere orkanen. Smeltende gletsjers en ijskappen verhogen de zeespiegel, waardoor kuststeden worden bedreigd. Wetenschappers voorspellen dat de opwarming zonder snelle vermindering van de uitstoot tegen 2100 2 tot 4 graden Celsius zou kunnen bedragen.

Belangrijkste drijfveren

• Verbranding van fossiele brandstoffen voor energie en transport.
• Ontbossing en veranderingen in landgebruik.
• Landbouw, met name veeteelt en kunstmest.
• Industriële processen zoals cementproductie.

Opwarming van de aarde en klimaatverandering zijn verwant, maar niet identiek. Opwarming is de temperatuurstijging. Klimaatverandering omvat het bredere geheel van effecten die daaruit voortvloeien.