Opadłe liście nie gromadzą się w nieskończoność. Grzyby, bakterie i bezkręgowce rozkładają je, uwalniając składniki odżywcze z powrotem do gleby. Organizmy te są destruentami. Żywią się martwą materią roślinną i zwierzęcą, rozkładając złożone związki organiczne na prostsze formy, które rośliny mogą wchłonąć. Bez nich węgiel i azot pozostałyby uwięzione w martwej tkance, a życie by zamarło.

Destruenci zajmują szczególne miejsce w sieciach pokarmowych. Nie są ani producentami, ani konsumentami. Recyklingują. Grzyby tworzą sieci strzępek w glebie i drewnie, wydzielając enzymy, które trawią materię poza ich organizmem. Bakterie działają na mniejszą skalę, rozkładając związki chemiczne cząsteczka po cząsteczce. Detrytusożercy, tacy jak dżdżownice, krocionogi i stonogi, fizycznie rozdrabniają martwą materię, ułatwiając działanie mikrobom. Razem te organizmy przekształcają śmierć w nowe życie.

Powszechne rozkładacze

• Grzyby: grzyby, pleśnie i grzybnia.
• Bakterie: mikroorganizmy glebowe i jelitowe.
• Detrytusożercy: dżdżownice, stonogi, stonogi.
• Niektóre owady i ich larwy.

Rozkład jest powolny w zimnych i suchych warunkach, a szybki w ciepłych i wilgotnych. Dlatego gleby lasów tropikalnych są cienkie i ubogie w składniki odżywcze, pomimo bujnej roślinności na ich powierzchni. Składniki odżywcze znajdują się w żywych drzewach, a nie w ziemi.