Oświetlenie trzypunktowe to standardowa konfiguracja wykorzystująca trzy źródła światła: światło główne, światło wypełniające i światło tylne. Światło główne to źródło główne, ustawione pod kątem 45 stopni do aparatu. Oświetla ono obiekt i tworzy cienie. Światło wypełniające to źródło wtórne, umieszczone naprzeciwko światła głównego. Zmiękcza ono cienie i redukuje kontrast. Światło tylne znajduje się za obiektem i jest skierowane na aparat. Oddziela ono obiekt od tła, tworząc obwódkę świetlną. Razem trzy źródła światła tworzą kontrolowany, trójwymiarowy obraz.

Oświetlenie trzypunktowe to punkt wyjścia, a nie reguła. Operatorzy filmowi dostosowują stosunek tonacji do wypełnienia, kolor świateł i położenie każdego z nich. Wysoki stosunek tonacji do wypełnienia tworzy dramatyczny, stonowany obraz. Niski stosunek tworzy jasny, stonowany obraz. Ciepły ton i chłodne wypełnienie tworzą kontrast. Podświetlenie z filtrem tworzy kolorową obwódkę. Możliwości są nieograniczone. Trzypunktowe oświetlenie to podstawa. Operator filmowy na nim buduje.

Oświetlenie trzypunktowe jest stosowane w filmie, telewizji, fotografii i teatrze. Jest nauczane w każdej szkole filmowej. Stanowi podstawę klasycznego oświetlenia hollywoodzkiego. Tworzy dopracowany, profesjonalny efekt. Nie jest to jednak jedyny sposób oświetlenia sceny. Niektórzy filmowcy wykorzystują światło naturalne. Inni używają pojedynczego źródła światła. Jeszcze inni nie używają go wcale. Oświetlenie trzypunktowe to narzędzie. Nie jedyne. Ale to takie, które każdy filmowiec powinien zrozumieć.