Metale przewodzą prąd elektryczny. Są kowalne i ciągliwe. Mają połysk. Te właściwości wynikają z wiązań metalicznych. W metalu atomy uwalniają swoje elektrony walencyjne, tworząc wspólne morze zdelokalizowanych elektronów. Dodatnio naładowane jony metalu są utrzymywane razem dzięki przyciąganiu do tego morza elektronów. Elektrony mogą się swobodnie poruszać, dlatego metale przewodzą prąd.

Wiązanie metaliczne nie jest kierunkowe. Każdy jon jest przyciągany do chmury elektronowej jako całości, a nie do poszczególnych sąsiadów. Dlatego metale można odkształcać bez ich rozrywania. Warstwy jonów mogą się przesuwać względem siebie, a morze elektronów się dopasowuje. Kryształy jonowe rozbijają się podczas odkształcania, ponieważ ładunki o jednakowych właściwościach odpychają się. Metale się wyginają.

Siła wiązania metalicznego zależy od liczby zdelokalizowanych elektronów i wielkości jonów. Magnez ma dwa elektrony walencyjne i mały jon, co zapewnia silne wiązanie i wysoką temperaturę topnienia. Sód ma jeden elektron walencyjny i duży jon, co zapewnia słabsze wiązanie i niską temperaturę topnienia. Stopy to mieszaniny metali, które często charakteryzują się silniejszymi wiązaniami i lepszymi właściwościami niż czyste metale.

Wiązanie metaliczne wyjaśnia, dlaczego metale dobrze przewodzą ciepło i elektryczność, dlaczego są nieprzezroczyste i odblaskowe oraz dlaczego można je kuć w arkusze lub przeciągać w druty. To model, ale przydatny.