Metalen geleiden elektriciteit. Ze zijn kneedbaar en buigzaam. Ze hebben een glans. Deze eigenschappen zijn te danken aan de metaalbinding. In een metaal geven de atomen hun valentie-elektronen af ​​aan een gedeelde zee van gedelokaliseerde elektronen. De positief geladen metaalionen worden bij elkaar gehouden door hun aantrekkingskracht tot deze elektronenzee. De elektronen kunnen vrij bewegen, en daarom geleiden metalen elektriciteit.

De metaalbinding is niet directioneel. Elk ion wordt aangetrokken door de elektronenwolk als geheel, niet door specifieke buren. Daarom kunnen metalen vervormd worden zonder te breken. De lagen ionen kunnen langs elkaar schuiven en de elektronenwolk past zich aan. Ionische kristallen breken bij vervorming omdat gelijke ladingen elkaar afstoten. Metalen buigen.

De sterkte van een metaalbinding hangt af van het aantal gedelokaliseerde elektronen en de grootte van de ionen. Magnesium heeft twee valentie-elektronen en een klein ion, waardoor het een sterke binding en een hoog smeltpunt heeft. Natrium heeft één valentie-elektron en een groot ion, waardoor het een zwakkere binding en een laag smeltpunt heeft. Legeringen zijn mengsels van metalen die vaak sterkere bindingen en betere eigenschappen hebben dan zuivere metalen.

Metaalbinding verklaart waarom metalen goede geleiders van warmte en elektriciteit zijn, waarom ze ondoorzichtig en reflecterend zijn, en waarom ze tot platen gehamerd of tot draden getrokken kunnen worden. Het is een model, maar wel een nuttig model.