Wynalazca może uzyskać tymczasowy monopol na wynalazek. Patent to prawo, które przyznaje ten monopol. W zamian za publiczne ujawnienie sposobu działania wynalazku, właściciel patentu może uniemożliwić innym osobom tworzenie, używanie lub sprzedaż wynalazku przez ograniczony czas, zazwyczaj dwadzieścia lat od daty zgłoszenia.

Aby wynalazek mógł zostać opatentowany, musi być nowatorski, nieoczywisty i użyteczny. Proces składania wniosku obejmuje badanie przez urząd patentowy i może trwać latami. Po przyznaniu patent staje się prawem własności, które można licencjonować, sprzedać lub wykorzystać do blokowania konkurencji. Egzekwowanie prawa wymaga od właściciela wykrycia i ścigania naruszeń.

Patenty mają na celu wspieranie innowacji poprzez umożliwienie wynalazcom odzyskania poniesionych nakładów. Krytycy argumentują, że w niektórych dziedzinach mogą one utrudniać rozwój kolejnych innowacji lub być wykorzystywane strategicznie do blokowania konkurencji, a nie do komercjalizacji technologii. System ten pozostaje centralnym elementem prawa własności intelektualnej i strategii technologicznej wielu firm.