Een uitvinder kan een tijdelijk monopolie op een uitvinding verkrijgen. Een patent is het wettelijke recht dat dit monopolie verleent. In ruil voor openbaarmaking van de werking van de uitvinding kan de patenthouder anderen gedurende een beperkte periode, doorgaans twintig jaar vanaf de indieningsdatum, verbieden de uitvinding te maken, te gebruiken of te verkopen.

Om octrooieerbaar te zijn, moet een uitvinding nieuw, niet voor de hand liggend en nuttig zijn. De aanvraagprocedure omvat onderzoek door een octrooibureau en kan jaren duren. Eenmaal verleend, is het octrooi een eigendomsrecht dat in licentie kan worden gegeven, verkocht of gebruikt om concurrenten te weren. Handhaving vereist dat de octrooihouder inbreuken opspoort en vervolgt.

Octrooien zijn bedoeld om innovatie te stimuleren door uitvinders de mogelijkheid te bieden hun investering terug te verdienen. Critici stellen echter dat ze in sommige sectoren vervolginnovatie kunnen belemmeren of strategisch kunnen worden ingezet om concurrenten te blokkeren in plaats van technologie te commercialiseren. Het systeem blijft een centraal onderdeel van het intellectueel-eigendomsrecht en van de technologiestrategie van veel bedrijven.