Wielki Wybuch nie jest eksplozją w kosmosie. To ekspansja samej przestrzeni. Około 13,8 miliarda lat temu wszechświat był gorętszy i gęstszy niż cokolwiek, co potrafimy odtworzyć. Od tamtej pory rozszerza się i ochładza. Ta ekspansja oddala od siebie galaktyki, rozciąga światło na dłuższe fale i pozostawia po sobie słabą poświatę promieniowania mikrofalowego.

Trzy obserwacje potwierdzają ten model. Po pierwsze, Wszechświat się rozszerza, co wykazał Edwin Hubble w 1929 roku, mierząc przesunięcia ku czerwieni galaktyk. Po drugie, mikrofalowe promieniowanie tła wypełnia niebo promieniowaniem o temperaturze 2,7 kelwina, czyli dokładnie takim, jakie pozostawiłby po sobie gorący, wczesny Wszechświat. Po trzecie, obfitość wodoru, helu i litu zgadza się z przewidywaniami z pierwszych kilku minut po Wielkim Wybuchu.

Model nie wyjaśnia, co było wcześniej ani co wywołało ekspansję. Opisuje wszechświat od ułamka sekundy. Teoria inflacji zakłada krótki okres ekspansji wykładniczej w pierwszej chwili, co wyjaśniałoby, dlaczego wszechświat wygląda dziś tak jednolicie.

Nazwa jest myląca. Nie było huku. Był początek, a my wciąż żyjemy w jego następstwach.