Na długo przed pojawieniem się wizualizacji komputerowych architekci budowali modele fizyczne. I nadal to robią. Model fizyczny to skalowana, trójwymiarowa reprezentacja budynku, wykonana ręcznie z materiałów takich jak tektura, drewno lipowe, pianka i akryl. Pozwala projektantom i klientom zobaczyć budynek w przestrzeni, z dowolnego kąta, w rzeczywistym świetle.

Modele służą różnym celom na różnych etapach. Model szkicowy jest surowy i szybki, służy do badania brył i formy. Model prezentacyjny jest dopracowany i precyzyjny, służy do zaprezentowania projektu klientom lub publiczności. Model budowlany może pokazywać szczegóły konstrukcyjne lub sekwencje montażu.

Budowanie modelu to sposób myślenia. Dłonie odkrywają rzeczy, których ekran nie dostrzega. Model pokazuje, jak cień pada na fasadę, jak linia dachu styka się ze ścianą, jak budynek jest usytuowany na swoim miejscu. Ujawnia również problemy. Model, który wygląda dziwnie, coś ci mówi.

Narzędzia cyfrowe nie zastąpiły modeli fizycznych. Wielu architektów korzysta z obu, poruszając się między nimi na zmianę. Model to nie tylko reprezentacja. To narzędzie projektowe.