Tabu to społeczny zakaz dotyczący określonego czynu, przedmiotu lub osoby. To nie tylko zasada. Uważa się, że złamanie tabu niesie ze sobą niebezpieczeństwo, zanieczyszczenie środowiska lub nadprzyrodzoną karę. Słowo to pochodzi z języka tongijskiego, gdzie @tapu oznacza „święte” lub „zakazane”. Tabu istnieją w każdym społeczeństwie. Niektóre chronią to, co święte. Inne chronią zmarłych, osoby bezbronne lub porządek społeczny. W wielu kulturach tabu obejmuje wymawianie imienia zmarłego, spożywanie niektórych zwierząt czy dotykanie wodza.

Tabu są często egzekwowane przez społeczność, a nie przez formalne prawo. Lęk przed zanieczyszczeniem, wstyd i wykluczenie odgrywają tu decydującą rolę. Niektóre tabu mają praktyczne zastosowanie. Zakaz spożywania wieprzowiny w gorącym klimacie może zmniejszyć ryzyko chorób. Zakaz kazirodztwa zmniejsza ryzyko chorób genetycznych. Ale nie każde tabu ma praktyczne uzasadnienie. Niektóre wyznaczają granice między tym, co święte, a tym, co codzienne, i to jest wystarczający powód.

Typowe typy

• Tabu żywieniowe: zwierzęta i rośliny, których nie można jeść.
• Tabu rytualne: ograniczenia obowiązujące podczas ceremonii lub inicjacji.
• Tabu dotyczące pokrewieństwa: zakazy zawierania małżeństw i kontaktów seksualnych.
• Tabu święte: przedmioty lub miejsca, których nie można dotykać.

Tabu nie są irracjonalne. Są sposobem organizacji życia społecznego i zaznaczania tego, co ważne.