Een taboe is een sociaal verbod op een bepaalde handeling, voorwerp of persoon. Het is niet zomaar een regel. Het overtreden van een taboe wordt geassocieerd met gevaar, onreinheid of bovennatuurlijke straf. Het woord komt uit het Tongaans, waar tapu heilig of verboden betekent. Taboes bestaan ​​in elke samenleving. Sommige beschermen het heilige. Andere beschermen de doden, de kwetsbaren of de sociale orde. In veel culturen is het taboe om de naam van een overledene uit te spreken, bepaalde dieren te eten of een stamhoofd aan te raken.

Taboes worden vaak door de gemeenschap zelf afgedwongen, in plaats van door formele wetgeving. Angst voor vervuiling, schaamte en uitsluiting spelen een belangrijke rol. Sommige taboes hebben een praktische functie. Een verbod op het eten van varkensvlees in warme klimaten kan het risico op ziekten verminderen. Een verbod op incest vermindert erfelijke aandoeningen. Maar niet elk taboe heeft een praktische verklaring. Sommige markeren de grens tussen het heilige en het alledaagse, en dat is reden genoeg.

Veelvoorkomende typen

• Voedseltaboes: dieren of planten die niet gegeten mogen worden.
• Rituele taboes: beperkingen tijdens ceremonies of initiaties.
• Verwantschapstaboe's: verboden op huwelijk of seksueel contact.
• Heilige taboes: voorwerpen of plaatsen die niet aangeraakt mogen worden.

Taboes zijn niet irrationeel. Ze zijn een manier om het sociale leven te ordenen en aan te geven wat belangrijk is.