Nie każdy antropolog pozostaje w terenie, pisząc monografie. Antropologia stosowana wykorzystuje metody tej dyscypliny do rozwiązywania problemów praktycznych: projektowania kampanii zdrowia publicznego, ewaluacji projektów rozwojowych, doradzania firmom w zakresie zachowań użytkowników czy pomagania muzeom w konsultacjach ze społecznościami źródłowymi. Celem jest nie tylko zrozumienie sytuacji, ale i podjęcie odpowiednich działań.

Dziedzina ta rozwinęła się w XX wieku, szczególnie w okresie wojny i administracji kolonialnej, co pozostawiło po sobie skomplikowaną spuściznę. Dziś antropolodzy częściej pracują dla organizacji pozarządowych, agencji rządowych, szpitali lub firm technologicznych. Przeprowadzają szybkie badania etnograficzne, prowadzą grupy fokusowe, mapują sieci społeczne i tłumaczą kontekst kulturowy dla decydentów, którzy w przeciwnym razie mogliby go przegapić. Napięcia etyczne są powszechne. Osoby objęte badaniami mogą nie być zleceniodawcami, a antropolodzy muszą rozważyć, czyim interesom służą.

Gdzie się pojawia

• Zdrowie publiczne: dlaczego kampania szczepień stoi w miejscu.
• Rozwój: dostosowywanie programów pomocowych do lokalnych struktur społecznych.
• Biznes: badanie, w jaki sposób klienci faktycznie korzystają z produktu.
• Dziedzictwo: zwracanie artefaktów i wiedzy społecznościom, z których pochodzą.

Dobra praca praktyczna nadal opiera się na podstawowych nawykach antropologicznych: uważnym słuchaniu, zostawaniu na tyle długo, aby wyciągnąć wnioski wykraczające poza pierwsze wrażenie, oraz traktowaniu lokalnej wiedzy jako kompetencji, a nie przeszkody.