Niet elke antropoloog blijft in het veld monografieën schrijven. Toegepaste antropologie zet de methoden van de discipline in voor praktische problemen: het ontwerpen van campagnes voor de volksgezondheid, het evalueren van ontwikkelingsprojecten, het adviseren van bedrijven over gebruikersgedrag of het helpen van musea bij het raadplegen van lokale gemeenschappen. Het doel is niet alleen om een ​​situatie te begrijpen, maar ook om ernaar te handelen.

Het vakgebied groeide in de 20e eeuw, met name tijdens oorlogstijd en in koloniaal bestuur, wat een complexe erfenis heeft achtergelaten. Tegenwoordig werken antropologen vaker voor ngo's, overheidsinstanties, ziekenhuizen of technologiebedrijven. Ze voeren snelle etnografische onderzoeken uit, organiseren focusgroepen, brengen sociale netwerken in kaart en vertalen culturele context voor besluitvormers die deze anders zouden missen. Ethische spanningen komen vaak voor. De mensen die bestudeerd worden, zijn mogelijk niet dezelfde mensen die het onderzoek hebben aangevraagd, en antropologen moeten afwegen wiens belangen ze dienen.

Waar het verschijnt

• Volksgezondheid: inzicht in waarom een ​​vaccinatiecampagne vastloopt.
• Ontwikkeling: het aanpassen van hulpprogramma's aan lokale sociale structuren.
• Bedrijfskunde: bestuderen hoe klanten een product daadwerkelijk gebruiken.
• Erfgoed: het teruggeven van artefacten en kennis aan de nakomelingen.

Goed toegepast onderzoek berust nog steeds op de kernprincipes van de antropologie: aandachtig luisteren, lang genoeg blijven om verder te kijken dan de eerste indruk en lokale kennis beschouwen als expertise in plaats van als een obstakel.