Przed pojawieniem się GPS-u piloci nawigowali radiowo. Stacje VOR nadają sygnały na bardzo wysokich częstotliwościach, a odbiorniki lotnicze interpretują te sygnały, aby określić, wzdłuż którego radialu leci samolot. Sieć stacji obejmowała większość rozwiniętego świata, a wiele z nich nadal działa.

Każda stacja nadaje na określonej częstotliwości i jest identyfikowana trzyliterowym kodem Morse'a. Piloci dostrajają częstotliwość, nasłuchują, aby potwierdzić odbiór stacji, a następnie lecą w jej kierunku lub od niej wzdłuż wybranego radialu.

Komponenty i zastosowania VOR

• Stacja naziemna z sygnałem obrotowym
• Odbiornik i wyświetlacz pokładowy
• Radiale definiujące drogi lotnicze i podejścia
• Sprzęt do pomiaru odległości dla zasięgu

VOR działa w zasięgu wzroku, więc odbiór pogarsza się na małej wysokości lub z dużej odległości. GPS w dużej mierze zastąpił go w nawigacji po trasie, ale VOR nadal służy jako system zapasowy i obsługuje wiele opublikowanych procedur dotyczących przyrządów.