Deelnemers zwemmen, fietsen en hardlopen – achter elkaar en zonder grote pauze – over afstanden die variëren van korte sprints tot een volledige Ironman. Die multidisciplinaire wedstrijd is de triatlon. De overgangen tussen de disciplines vereisen een aparte vaardigheid.

Een standaard triatlon over de olympische afstand bestaat uit 1,5 km zwemmen, 40 km fietsen en 10 km hardlopen. Er bestaan ​​langere en kortere varianten voor verschillende groepen atleten. Succes vereist een evenwichtige beheersing van alle drie de disciplines en het vermogen om oplopende vermoeidheid te beheersen. Er gelden regels voor wetsuits, fietsen en gedrag in de wisselzone.

De training moet drie verschillende bewegingspatronen ontwikkelen en tegelijkertijd overbelastingsblessures voorkomen. De logistiek op de wedstrijddag – voeding, tempo en efficiëntie van de wissels – heeft een grote invloed op de resultaten. De triatlon is uitgegroeid van een niche-duursport tot een mainstream Olympische sport met een grote deelname.

Het moment waarop je van de motor stapt en begint met hardlopen, test elk aspect van de voorbereiding.