Als een executieveiling onvoldoende biedingen oplevert, wordt het pand eigendom van de kredietverstrekker. De bank wordt dan eigenaar van het onroerend goed, ook wel REO (Real Estate Owned) genoemd. Banken proberen deze activa vervolgens te verkopen om het openstaande leenbedrag terug te vorderen.

Vastgoed dat in bezit is van banken (REO-woningen) staat vaak leeg en vertoont mogelijk achterstallig onderhoud. Banken verkopen ze doorgaans in de huidige staat en bieden vaak beperkte of geen informatie van de verkoper, afgezien van wat de lokale wetgeving vereist. Kopers kunnen soms gunstige voorwaarden bedingen, maar financierings- en inspectiehindernissen blijven bestaan.

De vraagprijzen worden vastgesteld met behulp van makelaars en taxateurs. Meerdere biedingen zijn gebruikelijk in een sterke markt. Zowel investeerders als eigenaren die er zelf willen wonen, dingen mee naar goed gelegen, door banken in beslag genomen woningen. Het regelen van de eigendomsoverdracht en het afhandelen van eventuele openstaande hypotheken of andere schulden behoren tot de standaardprocedure.

Een pand dat eigendom is van een bank kan een kans bieden, maar het is zelden direct gebruiksklaar.