Latent leren is leren dat plaatsvindt zonder duidelijke bekrachtiging en dat verborgen blijft totdat er een reden is om het te demonstreren. De kennis is verworven, maar nog niet tot uiting gebracht in een prestatie.

De experimenten van Edward Tolman met ratten in doolhoven leverden het klassieke bewijs. Dieren die een doolhof mochten verkennen zonder voedselbeloning, navigeerden er later efficiënt doorheen zodra er voedsel werd aangeboden, en presteerden beter dan dieren die het doolhof nooit hadden verkend. Ze hadden tijdens de onbeloonde proeven een cognitieve kaart van de lay-out gevormd. Het leerproces was latent totdat de stimulans het nuttig maakte om het te tonen.

Latent leren daagt strikte stimulus-responsmodellen uit die leren uitsluitend koppelen aan bekrachtiging. Het suggereert dat organismen informatie over hun omgeving verwerven door deze simpelweg te ervaren, en dat deze informatie flexibel kan worden gebruikt wanneer de omstandigheden veranderen. Menselijke voorbeelden zijn het leren van de plattegrond van een gebouw terwijl men er om andere redenen doorheen loopt, of het absorberen van de spelregels door te kijken voordat men het ooit zelf speelt.

Niet alle leerprocessen manifesteren zich direct. Sommige processen wachten op het moment dat ze nodig zijn.