De correlatiecoëfficiënt is een enkel getal dat de richting en sterkte van een lineair verband tussen twee variabelen samenvat. De waarde ervan ligt tussen -1,00 en +1,00.

Een waarde van +1,00 duidt op een perfect positief verband: elke toename in de ene variabele wordt gecompenseerd door een evenredige toename in de andere. Een waarde van -1,00 duidt op een perfect negatief verband. Een waarde van 0 duidt op helemaal geen lineair verband. In de praktijk liggen de meeste psychologische correlaties ergens tussen deze extremen in. Een coëfficiënt van 0,30 of 0,40 wordt vaak als matig beschouwd; coëfficiënten boven de 0,70 zijn sterk.

De meest gebruikte maatstaf is Pearson's r, die uitgaat van intervalgegevens en lineaire verbanden. Er bestaan ​​andere coëfficiënten voor gerangschikte gegevens of niet-lineaire patronen. Door de coëfficiënt te kwadrateren, verkrijgt men het aandeel van de variantie dat door de twee variabelen wordt gedeeld, een nuttige manier om het praktische belang te bepalen.

Het weergeven van de coëfficiënt samen met een spreidingsdiagram geeft een duidelijker beeld dan elk van beide afzonderlijk. Het getal kwantificeert wat het oog slechts kan inschatten.