Radarhoogtemeters op satellieten meten de hoogte van het zeeoppervlak met een precisie van centimeters door de heen- en terugreis van een microgolfpuls te timen. Deze techniek, satelliethoogtemeting, heeft een revolutie teweeggebracht in de observatie van oceaanstromingen, getijden en zeespiegelveranderingen.

Na correctie voor atmosferische vertragingen, golfeffecten en orbitale onzekerheden, onthullen de resulterende zeespiegelhoogtekaarten de topografie van het oceaanoppervlak. Heuvels en dalen van slechts enkele tientallen centimeters corresponderen met belangrijke stromingen in het geostrofisch evenwicht. Altimetrie meet ook de golfhoogte en windsnelheid aan de hand van de vorm van de terugkerende puls.

Continue metingen met hoogtemeters sinds begin jaren negentig vormen het belangrijkste observationele bewijs voor de aanhoudende wereldwijde gemiddelde zeespiegelstijging. Deze gegevens zijn essentieel voor integratie in oceaanmodellen en voor het monitoren van fenomenen zoals El Niño en mesoschaalwervels. Toekomstige missies streven naar een nog fijnere resolutie dichter bij de kust.

• Radarmeting van de zeespiegelhoogte vanuit de ruimte
• Geeft inzicht in stromingen, getijden en veranderingen in de zeespiegel.
• Na correcties nauwkeurigheid tot op de centimeter.
• De basis van moderne zeespiegelmonitoring