Overheden bewaren enorme hoeveelheden archiefmateriaal dat door het publiek is gefinancierd. De vrijheid van informatie verwijst naar wetten en beginselen die burgers en journalisten het recht geven om overheidsdocumenten op te vragen en te verkrijgen, onder voorbehoud van bepaalde uitzonderingen.

Deze wetten beschrijven doorgaans de procedure voor het indienen van verzoeken, de termijnen voor de reactie van overheidsinstanties en de beroepsprocedures wanneer documenten worden achtergehouden. Uitzonderingen gelden vaak voor nationale veiligheid, persoonlijke levenssfeer en documenten die relevant zijn voor besluitvorming. Journalisten gebruiken deze wetten om gegevens, contracten, correspondentie en onderzoeksrapporten te verkrijgen die ambtenaren mogelijk niet vrijwillig vrijgeven.

Effectief gebruik vereist volharding; overheidsinstanties vertragen de informatieverstrekking soms of censureren te veel. Rechtszaken en publieke druk hebben de praktische reikwijdte van de wetgeving in veel rechtsgebieden vergroot. Toegang tot officiële documenten blijft een van de krachtigste instrumenten voor verantwoordingsrapportage.

• Wettelijk recht om overheidsdocumenten op te vragen
• Onder voorbehoud van wettelijke uitzonderingen en procedureregels.
• Wordt veelvuldig gebruikt door journalisten voor verantwoordingsdoeleinden.
• Het vereist vaak doorzettingsvermogen en soms een rechtszaak.