Zelfs met een verzekering betalen patiënten meestal nog een deel van de kosten. Een eigen bijdrage is een vast bedrag dat de verzekerde moet betalen voor een gedekte zorgdienst, zoals een doktersbezoek of een recept, terwijl de verzekeraar de rest van de vergoede kosten betaalt.

Eigen bijdragen zijn eenvoudig te beheren en voorspelbaar voor de patiënt. Ze verschillen van co-assurantie, wat een percentage is, en van het eigen risico, dat voldaan moet worden voordat de meeste vergoedingen ingaan. Getrapte eigen bijdragen komen vaak voor in geneesmiddelenplannen, met lagere bedragen voor generieke geneesmiddelen en hogere bedragen voor merkgeneesmiddelen of specialistische geneesmiddelen.

Planontwerpers gebruiken eigen bijdragen om het zorggebruik te beïnvloeden en de kosten te delen zonder dat er onverwachte, hoge rekeningen ontstaan. Zeer lage eigen bijdragen kunnen onnodige bezoeken aanmoedigen; zeer hoge eigen bijdragen kunnen noodzakelijke zorg juist ontmoedigen. De bedragen staan ​​vermeld in het overzicht van vergoedingen en vormen een belangrijk element bij het vergelijken van plannen.

• Vast bedrag in dollars dat door de verzekerde per dienst wordt betaald.
• Komt vaak voor in zorgverzekeringen en geneesmiddelenplannen.
• Verschilt van een percentage eigen bijdrage.
• Wordt gebruikt om kosten te delen en het gebruik te sturen.