Belangrijke hoofdstukken in de geschiedenis van de aarde worden tijdperken genoemd. Een tijdperk is een grote onderverdeling van de geologische tijd, korter dan een eon en samengesteld uit meerdere perioden. Het Fanerozoïcum omvat drie tijdperken: het Paleozoïcum, het Mesozoïcum en het Cenozoïcum.

De grenzen tussen tijdperken vallen vaak samen met ingrijpende veranderingen in het fossielenbestand, zoals massa-extincties. Aan het einde van het Paleozoïcum vond de grootste bekende extinctie plaats; het einde van het Mesozoïcum wordt gekenmerkt door het verdwijnen van de niet-vogelachtige dinosaurussen. Deze biologische keerpunten maken tijdperken tot natuurlijke narratieve eenheden.

Elk tijdperk heeft een eigen karakter. Het Paleozoïcum beschrijft de opkomst van complex zeeleven en de kolonisatie van het land. Het Mesozoïcum staat bekend om de dinosaurussen en het uiteenvallen van Pangea. Het Cenozoïcum kenmerkt zich door de diversificatie van zoogdieren en het begin van ijstijden. Tijdperken ordenen dus zowel de diepe tijd als de evolutie van het leven.

• Een belangrijke onderverdeling van de geologische tijd binnen een eon.
• Samengesteld uit periodes
• Vaak begrensd door massa-extincties
• Het Paleozoïcum, Mesozoïcum en Cenozoïcum zijn de bekendste.