De instructies voor het bouwen en onderhouden van een organisme staan ​​geschreven in DNA. Desoxyribonucleïnezuur is een lang polymeer van nucleotiden, die elk bestaan ​​uit een suiker, een fosfaatgroep en een van de vier basen: adenine, thymine, cytosine of guanine. Twee complementaire strengen vormen een dubbele helix die bij elkaar wordt gehouden door basenparing.

Adenine paart met thymine, cytosine met guanine. De volgorde van basen codeert voor genen en regulerende informatie. DNA repliceert semi-conservatief, zodat elke dochtercel een nauwkeurige kopie ontvangt. Schade wordt voortdurend hersteld door cellulaire mechanismen.

Bij eukaryoten bevindt het meeste DNA zich in de celkern, verpakt met eiwitten in chromosomen. Mitochondriën bevatten ook een klein circulair genoom. Technieken voor het lezen, kopiëren en bewerken van DNA vormen de basis van moderne genetica, forensisch onderzoek en biotechnologie. De stabiliteit en informatiedichtheid van het molecuul maken het tot het universele genetische materiaal van cellulair leven.

• Molecuul dat genetische instructies draagt
• Dubbele helix van complementaire strengen
• De basen vormen specifiek een paar AT en CG.
• Verpakt in chromosomen in eukaryoten