Inflatie is een aanhoudende stijging van het algemene prijsniveau. Het betekent dat je geld na verloop van tijd minder waard wordt. Een dollar is vandaag minder waard dan een dollar tien jaar geleden. Centrale banken streven naar een laag, stabiel inflatiepercentage, meestal rond de 2 procent per jaar.

Inflatie komt uit twee richtingen. Vraaginflatie treedt op wanneer de bestedingen de productie overtreffen. Te veel geld voor te weinig goederen. Kosteninflatie treedt op wanneer de productiekosten stijgen, zoals olie of lonen, en bedrijven deze doorberekenen. In de praktijk werken beide krachten vaak samen.

Een milde inflatie is normaal. Het smeert de wielen van de economie. Hoge inflatie is schadelijk. Het tast spaargeld aan, verstoort besluitvorming en treft huishoudens met een vast inkomen het hardst. Deflatie, oftewel dalende prijzen, kan nog erger zijn. Centrale banken gebruiken rentetarieven om de inflatie in toom te houden.

Kernconcepten

• Consumentenprijsindex
• Kerninflatie, exclusief voedsel en energie
• Vraaggestuurd versus kostengestuurd
• Hyperinflatie
• Inflatiebeheersing