Een hedgefonds is een particulier beleggingsfonds dat geavanceerde strategieën gebruikt om hoge rendementen te genereren. Het verzamelt geld van vermogende particulieren en instellingen. In tegenstelling tot beleggingsfondsen zijn hedgefondsen licht gereguleerd en kunnen ze gebruikmaken van hefboomwerking, short selling en derivaten. Ze rekenen hoge kosten: doorgaans 2 procent van het beheerde vermogen plus 20 procent van de winst. Deze kostenstructuur, ook wel "twee en twintig" genoemd, heeft sommige beheerders buitengewoon rijk gemaakt.

De strategieën lopen sterk uiteen. Long-short aandelenfondsen kopen ondergewaardeerde aandelen en verkopen overgewaardeerde aandelen. Macrofondsen speculeren op rentetarieven, valuta en grondstoffen. Event-driven fondsen handelen rond fusies, faillissementen en herstructureringen. Kwantitatieve fondsen gebruiken algoritmes en statistische modellen. Sommige fondsen zijn sterk geconcentreerd. Andere hebben duizenden posities. De term "hedgefonds" omvat een breed scala aan benaderingen.

De prestaties zijn wisselend. Sommige fondsen leveren spectaculaire rendementen op, andere falen. Het gemiddelde hedgefonds heeft de afgelopen tien jaar, na aftrek van kosten, slechter gepresteerd dan eenvoudige indexfondsen. Hoge kosten drukken het rendement. Lock-up-periodes beperken de mogelijkheden voor beleggers om geld op te nemen. Desondanks blijven hedgefondsen populair bij institutionele beleggers die diversificatie zoeken en bij vermogende beleggers die exclusiviteit nastreven. De sector beheert triljoenen dollars en blijft een belangrijke speler op de wereldwijde markten.

Algemene strategieën

• Long-short aandelen
• Wereldwijde macro-economische
• Gebeurtenisgestuurd
• Kwantitatief
• noodlijdende effecten