Watervervuiling is de besmetting van rivieren, meren, oceanen en grondwater met schadelijke stoffen. Deze vervuiling komt van fabrieken, boerderijen, rioolwater en stedelijk afvalwater. Olielozingen, chemische lozingen en plastic afval halen de krantenkoppen. Voedingsstoffen uit kunstmest veroorzaken stillere, maar wijdverspreide schade.

De gevolgen voor de gezondheid zijn ernstig. Verontreinigd drinkwater verspreidt cholera, tyfus en andere ziekten. De Wereldgezondheidsorganisatie schat dat onveilig water jaarlijks honderdduizenden kinderen het leven kost. Industriële chemicaliën veroorzaken kanker en orgaanschade. Zware metalen hopen zich op in vis en komen terecht bij mensen die deze vis eten.

Opruimen is moeilijk en duur. Zodra verontreinigende stoffen in een waterlichaam terechtkomen, verspreiden ze zich en bezinken ze in het sediment. Het baggeren van verontreinigd sediment kan miljoenen kosten. Het voorkomen van vervuiling bij de bron is veel goedkoper. Afvalwaterzuivering, bufferzones langs beken en strengere industriële regelgeving dragen hier allemaal aan bij. Bescherming van stroomgebieden stroomopwaarts beschermt het drinkwater stroomafwaarts. Het verband is direct en wordt vaak over het hoofd gezien.

Gemeenschappelijke bronnen

• Industriële lozing
• Afvoer van landbouwgrond
• Riolering
• Olielekken
• Plastic en microplastics