Het klimaat op aarde is in de loop van de geschiedenis vele malen veranderd. Wat de huidige periode onderscheidt, is de snelheid en de oorzaak ervan. Sinds de industriële revolutie heeft de verbranding van steenkool, olie en gas miljarden tonnen kooldioxide in de atmosfeer gebracht. Andere broeikasgassen, waaronder methaan en lachgas, versterken dit effect. Deze gassen houden warmte vast die anders naar de ruimte zou ontsnappen. De gemiddelde wereldtemperatuur is sinds het einde van de 19e eeuw met ongeveer 1,1 graden Celsius gestegen en dit tempo versnelt.

De gevolgen zijn al zichtbaar. Hittegolven komen vaker voor en zijn intenser. Zware regenval en overstromingen zijn in veel regio's toegenomen. Droogtes duren langer. De poolijskappen verliezen massa en de zeespiegel stijgt. Koraalriffen verbleken in warmer water. Soorten verplaatsen hun leefgebied naar de poolgebieden en de bergen. Wetenschappers voorspellen dat zonder snelle vermindering van de uitstoot de opwarming tegen 2100 2 tot 4 graden Celsius kan bedragen, met ernstige gevolgen voor voedselketens, kustlijnen en de menselijke gezondheid.

Belangrijkste drijfveren

• Verbranding van fossiele brandstoffen voor energie en transport.
• Ontbossing en veranderingen in landgebruik.
• Landbouw, met name veeteelt en kunstmest.
• Industriële processen zoals cementproductie.

Klimaatverandering is geen probleem voor de toekomst. Het is een probleem van nu. De vraag is niet óf we moeten reageren, maar hoe snel en op welke schaal.