Draagkracht is de maximale populatieomvang die een omgeving in de loop der tijd kan onderhouden. Deze hangt af van de beschikbare hoeveelheid voedsel, water, onderdak en ruimte, evenals de hoeveelheid afval die de populatie produceert. Wanneer een populatie onder de draagkracht blijft, heeft deze de neiging te groeien. Wanneer de populatie de limiet overschrijdt, raken de hulpbronnen schaars en neemt de populatie af door honger, ziekte of emigratie. Het concept is afkomstig uit het weidebeheer, waar het beschrijft hoeveel vee een weide kan dragen zonder dat de kwaliteit achteruitgaat.

De draagkracht van een aarde is niet vaststaand. Deze verandert met de seizoenen, technologie en menselijk ingrijpen. Irrigatie kan de draagkracht van droge grond verhogen, terwijl bodemerosie deze kan verlagen. Voor de mens wordt de draagkracht gecompliceerd door handel. Een stad kan haar lokale capaciteit overschrijden door voedsel te importeren en afval te exporteren. Daardoor is de mondiale draagkracht voor de mens eerder een kwestie van energie, landbouw en distributie dan een simpele lokale limiet. Schattingen lopen sterk uiteen, van enkele miljarden tot meer dan tien miljarden, afhankelijk van de aannames over consumptie en technologie.

Wat bepaalt de draagkracht?

• Beschikbaarheid van voedsel en water.
• Ruimte en kwaliteit van de leefomgeving.
• Roofdieren, ziekte en concurrentie.
• Afvalophoping en vervuiling.

Populaties overschrijden vaak de draagkracht van de draagkracht van de samenleving voordat ze afnemen. Dit patroon, een cyclus van snelle groei en krimp genoemd, is te zien bij hertenpopulaties, insectenplagen en gist in een wijnvat.