De overgang tussen shots is de meest fundamentele vorm van film. Het ene shot eindigt en het volgende begint. Het is abrupt en direct. Er is geen fade, geen dissolve, geen wipe. Het beeld verandert gewoon. De overgang tussen shots is zo alledaags dat het publiek er nauwelijks aandacht aan besteedt. Maar het vormt de basis van de filmtaal. Zonder de overgang tussen shots zou de cinema beperkt blijven tot één ononderbroken shot.

De montage werkt omdat het menselijk brein de gaten opvult. Als een personage in de ene scène naar een deur kijkt en in de volgende scène diezelfde deur te zien is, begrijpt het publiek dat het personage naar de deur kijkt. Dat is het Kuleshov-effect. De betekenis wordt gecreëerd door de juxtapositie, niet door de afzonderlijke shots. De montage is een middel om betekenis te construeren.

Cuts zijn er in verschillende soorten. Een harde cut is de standaard, directe overgang. Een jump cut doorbreekt de continuïteit door te schakelen tussen twee vergelijkbare shots, wat een desoriënterend effect creëert. Een match cut verbindt twee shots door een visuele of thematische overeenkomst, zoals de overgang van bot naar ruimteschip in 2001: A Space Odyssey. Een cutaway cut schakelt over naar een gerelateerd, maar apart beeld en keert dan terug. Elk type cutaway heeft zijn eigen effect.

De montage is niet alleen een technische handeling. Het is een creatieve keuze. De timing, het ritme en de plaatsing van de cuts bepalen het tempo en de sfeer van een film. Een editor verdient zijn of haar waarde door te weten wanneer te knippen en wanneer te wachten.