Private banking biedt vermogende cliënten gepersonaliseerde financiële diensten. Het gaat verder dan betaalrekeningen en hypotheken. Private bankers beheren beleggingen, structureren nalatenschappen, plannen belastingen, regelen kredieten en coördineren filantropie. De relatie is intiem en langdurig. Een private banker kan generaties lang met een familie samenwerken.

De drempel varieert. Sommige banken vereisen 1 miljoen dollar aan belegbaar vermogen. Andere leggen de lat op 5 miljoen of 10 miljoen dollar. De grootste private banken, zoals UBS, JPMorgan en Goldman Sachs, beheren triljoenen dollars voor de rijkste families ter wereld. Ze bieden toegang tot exclusieve beleggingen, zoals private equity en hedgefondsen, en tot specialisten op het gebied van belastingrecht, truststructuren en kunstadvies.

Private banking is een wereldwijde aangelegenheid. Vermogende cliënten hebben vaak activa in meerdere landen, en private banken helpen hen bij het navigeren door verschillende belastingstelsels en regelgeving. Ze richten offshore trusts, family offices en holdingmaatschappijen op. Daarnaast helpen ze bij successieplanning, zodat vermogen soepel wordt overgedragen aan de volgende generatie.

Privacy is een verkoopargument, maar het heeft zijn grenzen. Overheden hebben de strijd tegen belastingontduiking aangescherpt. De Foreign Account Tax Compliance Act (FATCA) verplicht buitenlandse banken om Amerikaanse rekeninghouders aan de IRS te melden. De Common Reporting Standard (CRS) doet hetzelfde voor veel andere landen. Particuliere banken leggen nu de nadruk op naleving van de belastingwetgeving en transparantie, niet op geheimhouding. De tijd van verborgen Zwitserse rekeningen is grotendeels voorbij.