Een lening is een geldbedrag dat aan een lener wordt uitgeleend met de verwachting dat het wordt terugbetaald. De lener ontvangt de hoofdsom, stemt ermee in rente te betalen en belooft de hoofdsom op een bepaalde datum of in een reeks termijnen terug te betalen. De kredietverstrekker neemt het risico dat de lener in gebreke blijft. Dat risico bepaalt de rente en de voorwaarden.

Leningen bestaan ​​in vele vormen. Een hypotheek is gedekt door onroerend goed en wordt afbetaald over een periode van 15 tot 30 jaar. Een autolening is gedekt door het voertuig en wordt afbetaald over een periode van drie tot zes jaar. Een persoonlijke lening is meestal ongedekt en wordt afbetaald over een periode van twee tot zeven jaar. Een studielening kan gesubsidieerd of ongesubsidieerd zijn, waarbij de terugbetaling wordt uitgesteld tot na het afstuderen. Een zakelijke lening kan gedekt zijn door voorraad, vorderingen of apparatuur.

Het acceptatieproces bepaalt of een lening wordt goedgekeurd en onder welke voorwaarden. Geldverstrekkers beoordelen de kredietgeschiedenis, het inkomen, de bezittingen en het onderpand. Ze berekenen de schuld-inkomstenverhouding en controleren de kredietscore. Voor hypotheken laten ze ook een taxatie uitvoeren en controleren ze de werkgelegenheid. Het proces duurt enkele dagen voor een persoonlijke lening en enkele weken voor een hypotheek.

Wanbetalingen komen voor. Wanneer dit gebeurt, gaan kredietverstrekkers over tot incasso, nemen ze het onderpand in beslag of schrijven ze de schuld af. Een afgeschreven lening blijft zeven jaar lang op het kredietrapport van de lener staan. Het is een ernstige aantekening. Leners die contact opnemen met hun kredietverstrekker voordat ze een betaling missen, hebben vaak betere opties, zoals regelingen voor financiële nood en aangepaste terugbetalingsplannen.