De staart van een vliegtuig doet meer dan er alleen maar evenwichtig uitzien. Het staartvlak, ook wel de stabilisatoren of stuurvlakken genoemd, draagt ​​de stabilisatoren en stuurvlakken die ervoor zorgen dat het vliegtuig in de door de piloot gewenste richting blijft.

De eenheid bestaat uit twee hoofdoppervlakken. De verticale stabilisator ondersteunt het roer voor de gierbeweging. De horizontale stabilisator ondersteunt het hoogteroer voor de stampbeweging. Sommige vliegtuigen hebben een extra vin aan de onderkant voor extra stabiliteit bij grote invalshoeken.

Gangbare staartvlakindelingen

• Conventionele staart met één verticale vin
• T-staart met de stabilisator bovenop gemonteerd
• Kruisvormige staart die de romp kruist
• V-staart die stamp- en gierbewegingen combineert in twee vlakken

Het staartvlak bevindt zich in een verstoorde luchtstroom afkomstig van de vleugels en de romp, waardoor het ontwerp ervan complexer is dan het lijkt. Herstel na een spin en gedrag bij een diepe overtrek zijn sterk afhankelijk van de geometrie van het staartvlak.