Hristiyanlık tek bir örgüt değil, temel inançları paylaşan ancak doktrin, yönetim ve ibadet biçimlerinde farklılık gösteren ayrı gruplardan oluşan bir ailedir. Bu grupların her biri bir mezheptir. Baptistler, Metodistler, Lutherciler ve daha birçokları bu modele örnek teşkil eder.

Mezhepler, tarihsel anlaşmazlıklar, reform hareketleri, kültürel uyum veya misyonerlik faaliyetlerinin yayılması sonucu ortaya çıkar. Kendi ruhbanlık, eğitim ve karar alma yapılarını korurlar. Bazıları hiyerarşik otoriteyi vurgularken, diğerleri yerel cemaat bağımsızlığını ön plana çıkarır. Ekümenik çabalar, mezhepsel kimliği silmeden işbirliğini hedefler.

Bir mezhebe mensup olmak, inananın ayin, teoloji ve topluluk deneyimini şekillendirir. Ayrıca hayır işleri, eğitim ve kamu tanıklığı için tanınabilir kurumlar sağlar. Çoğulcu toplumlarda mezhepler aynı anda hem rekabet eder hem de işbirliği yapar.

• Bir din içindeki ayrı, organize olmuş bir kol.
• Temel inançları paylaşırken, ikincil konularda farklı görüşlere sahipler.
• Kendi yönetim ve uygulamalarını sürdürür.
• Hristiyanlıkta ve bazı diğer geleneklerde yaygın