Het christendom is geen homogene organisatie, maar een verzameling van verschillende groepen die kernovertuigingen delen, maar verschillen in doctrine, bestuur en eredienst. Elke groep vormt een denominatie. Baptisten, methodisten, lutheranen en vele anderen illustreren dit patroon.

Denominaties ontstaan ​​uit historische meningsverschillen, hervormingsbewegingen, culturele aanpassingen of missionaire expansie. Ze behouden hun eigen structuren voor wijding, opleiding en besluitvorming. Sommige benadrukken hiërarchisch gezag; andere leggen de nadruk op de onafhankelijkheid van de lokale gemeenten. Oecumenische inspanningen streven naar samenwerking zonder de denominatieve identiteit uit te wissen.

Het behoren tot een kerkgenootschap geeft vorm aan de beleving van liturgie, theologie en gemeenschap van een gelovige. Het biedt ook herkenbare instellingen voor liefdadigheid, onderwijs en publieke getuigenis. In pluralistische samenlevingen concurreren en werken kerkgenootschappen tegelijkertijd samen.

• Een afzonderlijke, georganiseerde tak binnen een religie.
• Deelt de kern van het geloof, maar verschilt van mening over secundaire zaken.
• Handhaaft zijn eigen bestuursstructuur en werkwijzen.
• Komt veel voor in het christendom en sommige andere tradities.