Şinto, kami'nin yoludur. Japonya'nın yerli dini geleneğidir ve doğal yerlerde, atalar soyunda ve bazı olağanüstü kişilerde yaşayan kutsal güçlere saygı duymaya odaklanır. Tek bir kurucusu, bağlayıcı bir inanç sistemi ve dini ile kültürel arasında keskin bir sınır yoktur.

Kami, Batı'nın tek tanrılı dinlerindeki tanrı anlamında tanrı değildir. Onlar heybetli, üstün, kutsal varlıklardır; dağlar, şelaleler, kadim ağaçlar, ölülerin ruhları, imparatorluk atalarıdır. Torii kapısıyla işaretlenmiş tapınaklar, insanların onlara yaklaştığı yerleri sağlar. Suyla arınma, yiyecek ve sake sunumu ve dikkat çekmek için ritmik alkışlar, saygının sıradan jestleridir. Büyük festivaller, matsuri, geçit törenleri, müzik ve ortak yemekler aracılığıyla tüm toplulukları geçici olarak kami ile bir araya getirir.

Şintoizm, yüzyıllardır Budizm ile birlikte varlığını sürdürmüş, çoğu zaman aynı aileler ve hatta aynı tapınak komplekslerinde yer almıştır. Modern dönemde kısa bir süre devlet ideolojisi olarak yüceltilmiş, ardından 1945'ten sonra lağvedilmiştir. Bugün ise yaşam döngüsü ritüellerine, Yeni Yıl ziyaretlerine ve belirli yerlerin ayrıcalıklı olduğu sessiz hissine işlemiş olarak varlığını sürdürmektedir.

En basit haliyle Şintoizm, dünyanın kutsal bir varlıkla dolu olduğuna ve insanların bu varlığa şükran ve özenle yaklaşmasının doğru olduğuna dair uygulamalı bir inançtır.