Shinto is de weg van de kami. Het is de inheemse religieuze traditie van Japan, die draait om de verering van de heilige krachten die huizen in natuurlijke omgevingen, voorouderlijke lijnen en bepaalde bijzondere personen. Er is geen enkele stichter, geen bindende geloofsbelijdenis en geen scherpe grens tussen het religieuze en het culturele.

Kami zijn geen goden in de westerse monotheïstische zin. Het zijn de ontzagwekkende, de verhevenen, de numineuze wezens – bergen, watervallen, eeuwenoude bomen, de geesten van de doden, de voorouders van de keizerlijke familie. Heiligdommen, gemarkeerd door de torii-poort, bieden de plaatsen waar mensen hen kunnen benaderen. Reiniging met water, offers van voedsel en sake, en ritmisch klappen om de aandacht te trekken, zijn de gebruikelijke gebaren van respect. Grote festivals, matsuri, brengen hele gemeenschappen tijdelijk in verbinding met de kami door middel van processies, muziek en gezamenlijke maaltijden.

Shintoïsme heeft eeuwenlang naast het boeddhisme bestaan, vaak binnen dezelfde families en zelfs in dezelfde tempel- en heiligdomcomplexen. In de moderne tijd werd het kortstondig verheven tot staatsideologie, maar na 1945 werd het afgeschaft. Tegenwoordig is het nog steeds verweven met levenscyclusrituelen, nieuwjaarsbezoeken en het stille gevoel dat bepaalde plaatsen bijzonder zijn.

In de meest eenvoudige vorm is Shinto de overtuiging dat de wereld doordrenkt is met een heilige aanwezigheid en dat het voor de mens goed is om die aanwezigheid met dankbaarheid en zorg te benaderen.