Gruplama, ayrı ayrı uyaranları tutarlı, daha büyük birimler halinde düzenleme yönündeki algısal eğilimdir. Görsel sistem her kenarı ve parçayı bağımsız olarak ele almaz; onları çevredeki düzenliliklere göre birbirine bağlar.

Gestalt psikologları çeşitli gruplama ilkeleri tanımlamışlardır. Birbirine yakın olan öğeler yakınlıklarına göre gruplandırılır. Renk, şekil veya yönelim bakımından benzer olan öğeler benzerliklerine göre gruplandırılır. Sürekli ve düzgün bir yol oluşturan öğeler sürekliliklerine göre gruplandırılır. Birlikte hareket eden öğeler ortak kaderlerine göre gruplandırılır. Kapalı veya neredeyse kapalı şekiller kapanmalarına göre gruplandırılır. Bu ilkeler hızla ve büyük ölçüde bilinç dışında işleyerek deneyimlediğimiz nesneleri ve yüzeyleri üretir.

Gruplama kusursuz değildir. Kamuflaj, bir nesnenin parçalarını birbirleriyle değil, arka planla gruplandırarak bu özelliği kullanır. Gruplama prensipleri, görüntüde tam olarak mevcut olmayan şekilleri tamamladığında yanıltıcı konturlar ortaya çıkar. Modern görme hesaplama modelleri, Gestalt psikologlarının belirlediği birçok aynı düzenliliği içermektedir.

Özelliklerin dağınık bir yığını yerine nesneleri görmek, gruplandırmanın işidir.