Koni hücreleri, yüksek keskinlikte görme ve renk ayrımından sorumlu retina fotoreseptörleridir. Nispeten parlak ışıkta en iyi şekilde çalışırlar ve retinanın ayrıntılı inceleme için kullanılan merkezi bölgesi olan foveada yoğunlaşmışlardır.

İnsanlarda normalde üç tip koni hücresi bulunur; her birinde farklı dalga boyu aralıklarına duyarlı bir fotopigment vardır—kabaca kısa (mavi), orta (yeşil) ve uzun (kırmızı). Beyin, renk algısını oluşturmak için bu üç tipin göreceli aktivasyonunu karşılaştırır. Koni hücreleri çubuk hücrelerinden daha az hassas olduğundan, loş ışıkta görmeye çok az katkıda bulunurlar; bu nedenle alacakaranlıkta renkler solar ve ince ayrıntıları ayırt etmek zorlaşır.

Foveadaki koni hücrelerinin yoğun bir şekilde paketlenmesi ve her bir koni hücresinden daha yüksek görsel merkezlere uzanan özel bir çizgi, merkezi görüşe keskinlik kazandırır. Foveadan uzaklaştıkça yoğunluk azalır ve birkaç reseptör her ganglion hücresini paylaşır, bu da görme keskinliğini azaltır. Renk körlüğü çoğunlukla bir koni hücresi tipinin yokluğundan veya anormal işlevinden kaynaklanır ve renk tonunu oluşturan karşılaştırmaları değiştirir.

Küçük yazıları okuduğumuzda veya meyvenin olgunluğunu rengine göre değerlendirdiğimizde, kozalaklara güveniyoruz.