Uyumculuk, özgür irade ve determinizmin uyumlu olduğu görüşüdür. Determinizm, her olayın önceki olaylardan kaynaklandığını söyler. Özgür irade ise insanların gerçek seçimler yapabileceğini savunur. Uyumcular, bu iki fikrin çatışmadığını savunur. Özgür irade, nedenselliğin yokluğu değildir; kişinin kendi istek ve niyetlerine göre hareket etme yeteneğidir.

Bu tartışma antik Yunan'a kadar uzanıyor. Stoacılar uyumlulukçuydu. Kadere ve insan sorumluluğuna inanıyorlardı. Modern uyumlulukçular arasında Hobbes, Hume ve Daniel Dennett yer alıyor. Onlar özgür iradeyi yeniden tanımlıyorlar. Özgür irade, başka türlü davranma yeteneğini gerektirmez. İstediğinizi yapma yeteneğini gerektirir. Elinizi kaldırmak istiyorsanız ve kaldırırsanız, özgürce hareket etmiş olursunuz. İsteğinizin önceki olaylardan kaynaklanmış olması önemli değildir.

Uyumcu argümanlar

• Özgür irade, kişinin kendi arzularına göre hareket etmesidir.
• Determinizm, seçme özgürlüğünü ortadan kaldırmaz.
• Ahlaki sorumluluk, sebepsiz eylem değil, niyet gerektirir.
• Özgürlükçü irade kavramı tutarsızdır.
• Uyumculuk, bilim ve etiği uzlaştırır.

Uyumculuk, filozoflar arasında çoğunluk görüşüdür. Katı determinizm ve özgür iradenin uç noktalarından kaçınır. Katı deterministler özgür iradenin bir yanılsama olduğunu söyler. Özgürlükçüler özgür iradenin nedensiz eylem gerektirdiğini söyler. Uyumcular ise her ikisinin de yanlış olduğunu savunur. Özgür irade gerçektir, ancak sihirli değildir. Düşünme ve seçim yapma kapasitesidir. Seçiminizin nedenleri, sebepleriniz, arzularınız, karakterinizdir. Bu nedenler sizin bir parçanızdır. Eğer öyle olmasalardı, seçim sizin olmazdı. Uyumculuk orta bir yoldur. Bilimi kabul eder ve etiği korur. Belirlenmiş bir dünyada bile özgür olabileceğinizi söyler. Bu rahatlatıcı bir düşüncedir. Aynı zamanda tartışmalı bir düşüncedir.