Dendritler, diğer hücrelerden sinyal alan nöronun dallanan uzantılarıdır. İsimleri Yunanca "ağaç" kelimesinden gelir ve bu benzerlik yerindedir: tipik bir nöron, yüzlerce veya binlerce sinaptik temastan girdi toplayan yoğun bir dendrit ağacı yayar.

Sinapslarda salınan kimyasal sinyaller, dendritik zardaki reseptörlere bağlanarak küçük elektriksel değişikliklere neden olur. Bu yerel potansiyeller hücre gövdesine doğru ilerler ve burada toplanır. Eğer birleşik sinyal akson tepesinde eşik değerine ulaşırsa, bir aksiyon potansiyeli tetiklenir. Dendritik dikenler (dallardaki küçük çıkıntılar), uyarıcı sinapsların birincil yerleridir ve oldukça esnektir; sayıları ve şekilleri öğrenme ve deneyimle değişir.

Dendrit ağacının geometrisi, sinyallerin nasıl entegre edildiğini etkiler. Bazı nöronların karmaşık, geniş dendritleri vardır; diğerleri daha kompakttır. Zihinsel engelliliğin veya nörodejenerasyonun bazı biçimlerinde olduğu gibi, dendritleri budayan veya bozan hastalık süreçleri, nöronun bilgiyi işleme yeteneğini bozar.

Bir nöronun aldığı her mesaj önce dendritlerine ulaşır.