Dendrieten zijn de vertakkende uitlopers van een neuron die signalen van andere cellen ontvangen. Hun naam komt van het Griekse woord voor boom, en de gelijkenis is treffend: een typisch neuron heeft een dicht netwerk van dendrieten die input verzamelen van honderden of duizenden synaptische contacten.

Chemische signalen die bij synapsen vrijkomen, binden zich aan receptoren op het dendritische membraan, waardoor kleine elektrische veranderingen ontstaan. Deze lokale potentialen bewegen zich naar het cellichaam, waar ze worden opgeteld. Als het gecombineerde signaal de drempelwaarde bij de axonheuvel bereikt, wordt een actiepotentiaal opgewekt. Dendritische spines – kleine uitsteeksels op de vertakkingen – zijn de primaire plaatsen van exciterende synapsen en zijn zeer plastisch; hun aantal en vorm veranderen met leren en ervaring.

De geometrie van de dendritische boom beïnvloedt hoe signalen worden geïntegreerd. Sommige neuronen hebben uitgebreide, vertakte dendrieten; andere zijn compacter. Ziekteprocessen die dendrieten snoeien of vervormen, zoals bij bepaalde vormen van verstandelijke beperking of neurodegeneratie, verstoren het vermogen van het neuron om informatie te verwerken.

Elk bericht dat een neuron ontvangt, komt eerst aan op zijn dendrieten.