Resmi düzyazı ve günlük sohbetler farklı ifade biçimlerine dayanır. Günlük konuşma dilinde kullanılan, resmi yazılardan ziyade gayri resmi bir kelime veya ifadeye argo denir.

Günlük konuşma dili, rahat bir kelime dağarcığı, kısaltılmış ifadeler ve gündelik dayanışmayı işaret eden deyimsel kalıpları içerir. Bunlar bölgeye ve nesile göre değişiklik gösterir. Bir dönemde günlük konuşma dili olarak kullanılan bir ifade, daha sonra standart hale gelebilir veya modası geçmiş bir argo haline gelebilir.

Yazarlar, üslup oluşturmak ve gerçekçi diyaloglar yaratmak için günlük konuşma dilinden ifadeler kullanırlar. Üslup kılavuzları, üslup tutarlılığının önemli olduğu akademik veya hukuki metinlerde bu ifadelerin kullanılmasını önermez. Sözlük yazarları, kullanıcıların bağlama uygunluğunu değerlendirebilmeleri için günlük konuşma dilinden ifadeleri etiketler.

• Günlük konuşmanın gayri resmi ifadesi
• Samimi bir üslup ve sosyal yakınlık sinyali verir.
• Bölgeye ve yaşa göre değişir.
• Yazıda ses tonunu vurgulamak için seçici olarak kullanılır.