Yıllarca kalan kar, sonunda buza dönüşerek akmaya başlar. Buzul, kendi ağırlığıyla hareket eden, kalıcı ve yoğun bir buz kütlesidir. Vadi buzulları dağ vadilerini kaplar; buz tabakaları ise tüm manzaraları örter.

Buzullar, koparma ve aşındırma yoluyla erozyona uğrayarak sirkler, sırtlar ve U şeklinde vadiler oluştururlar. Her boyuttaki molozları taşırlar ve buz eridiğinde bunları buzul tortusu olarak biriktirirler. Akış hızları, eğime, kalınlığa ve sıcaklığa bağlı olarak yılda birkaç metreden birkaç kilometreye kadar değişir.

Dünyadaki buzulların çoğu, iklimin ısınmasıyla birlikte şu anda geri çekiliyor. Eriyen buzulların suları deniz seviyesinin yükselmesine katkıda bulunuyor ve birçok nehre mevsimlik su sağlıyor. Buzul kütle dengesinin izlenmesi, iklim değişikliğinin hassas bir göstergesini sağlıyor. Buzulların mavi buzu, doğadaki en çarpıcı manzaralardan biri olmaya devam ediyor.

• Yoğun buz kütlesinin hareketi
• Sıkıştırılmış kardan oluşur.
• Erozyon ve birikim, kendine özgü yer şekilleri oluşturur.
• Şu anda çoğu bölgede geri çekiliyor.