Levhalar sadece çarpışmaz; aynı zamanda birbirinden uzaklaşırlar. Ayrışan sınır, iki tektonik levhanın birbirinden uzaklaştığı ve yükselen magmadan yeni kabuk oluşmasına izin verdiği bölgedir. Okyanus ortası sırtları bunun en geniş örnekleridir.

Levhalar birbirinden ayrıldıkça, litosfer incelir, astenosfer yükselir ve kısmi erime bazaltik magma oluşturur. Magma, yeni okyanus kabuğu olarak katılaşır. Karada ise, ayrışan sınırlar, volkanlar ve göllerle dolu Doğu Afrika Rifti gibi yarık vadileri yaratır.

Ayrışan sınırlardaki deniz tabanı yayılması, son 200 milyon yılda tüm okyanus litosferini oluşturmuştur. Kabukta kaydedilen manyetik şeritler, levha tektoniği için önemli kanıtlar sağlamıştır. Bu süreç, okyanus tabanını sürekli olarak yenilerken, daha eski kabuk yakınlaşan sınırlarda geri dönüştürülür.

• Levhaların birbirinden uzaklaştığı levha sınırı
• Yeni kabuk oluşumunun yeri
• Okyanus ortası sırtları veya kıtasal yarıklar olarak ifade edilir.
• Yükselen manto ve magmatizma tarafından yönlendirilir.