Płyty nie tylko zderzają się ze sobą, ale także się od siebie oddalają. Granica rozbieżna to strefa, w której dwie płyty tektoniczne oddalają się od siebie, umożliwiając formowanie się nowej skorupy z wypiętrzającej się magmy. Najbardziej rozległymi przykładami są grzbiety śródoceaniczne.

W miarę rozsuwania się płyt litosfera się przerzedza, astenosfera unosi się, a częściowe topnienie generuje magmę bazaltową. Magma krzepnie, tworząc nową skorupę oceaniczną. Na lądzie granice rozbieżne tworzą doliny ryftowe, takie jak Wielki Rów Wschodnioafrykański, z wulkanami i jeziorami.

Rozprzestrzenianie się dna morskiego na rozbieżnych granicach stworzyło całą litosferę oceaniczną w ciągu ostatnich 200 milionów lat. Pasy magnetyczne zarejestrowane w skorupie ziemskiej dostarczyły kluczowych dowodów na istnienie tektoniki płyt. Proces ten nieustannie odnawia dno oceanu, podczas gdy starsza skorupa jest recyklowana na zbieżnych granicach.

• Granica płyt, gdzie płyty oddalają się od siebie
• Miejsce powstania nowej skorupy
• Wyrażane jako grzbiety śródoceaniczne lub ryfty kontynentalne
• Napędzane przez wypiętrzający się płaszcz i magmatyzm