İnsan-kendisi çatışması, bir karakterin kendi kişiliğinin, değerlerinin veya arzularının zıt yönleriyle mücadele ettiği içsel bir çatışmadır. Savaş alanı zihindir.

Hırs ve sadakat, korku ve görev ya da birbiriyle bağdaşmayan iki aşk arasında kalan bir kahraman, insan ve kendi iç çatışmasıyla karşı karşıyadır. Bu çatışma sessiz ama belirleyici olabilir; dış olaylar genellikle onu açığa çıkarır. Çözüm, seçim, kendini kabul etme veya bölünmeyi çözmede trajik bir başarısızlık yoluyla gelir. Kurgusal eserlerdeki psikolojik derinlik büyük ölçüde bu tür bir mücadeleye bağlıdır.

İnsan ve kendi iç çatışması sıklıkla dış çatışmalarla iç içe geçer. Dış sorun, iç sorunu ortaya çıkaran veya yoğunlaştıran bir sınav haline gelir. Yazarlar bu mücadeleyi karar noktaları, monolog, çelişkili davranışlar ve dış görünüş ile özel düşünce arasındaki uçurum aracılığıyla yansıtırlar. Okuyucular, bölünmüş olma deneyiminin yaygın olarak paylaşıldığı için bu mücadeleye dahil olurlar.

Kahramanın en büyük düşmanı kendisinin bir yönü olduğunda, çatışma insan ile kendi arasındaki bir çatışmadır.