Bir web sitesine girdiğinizde ve iki tıklamayla ihtiyacınız olanı bulduğunuzda, birileri bilgi mimarisi çalışmasını yapmış demektir. Bilgi mimarisi, içeriğin bulunabilir ve kullanılabilir hale getirilmesi için düzenlenmesi ve etiketlenmesidir. Site haritalarını, navigasyonu, kategorileri, aramayı ve meta verileri kapsar. Bu terim, 1970'lerde Richard Saul Wurman tarafından popülerleştirilmiş ve 1990'larda siteler sezgisel olarak organize edilemeyecek kadar büyüdüğünde web tasarımının merkezine yerleşmiştir.

İyi bir bilgi mimarisi (IA) araştırmayla başlar. Kullanıcılar ne yapmaya çalışıyor? Hangi kelimeleri kullanıyorlar? Nesnelerin nasıl gruplandırılmasını bekliyorlar? Kart sıralama ve ağaç testi yaygın yöntemlerdir. Kart sıralamada, kullanıcılar konuları kendileri için anlamlı olan kategorilere ayırırlar. Ağaç testinde ise, önerilen bir yapıda öğeleri bulmaya çalışırlar. Sonuçlar genellikle ekibi şaşırtır. İçeriden gelenler için açık görünen bir kategori, diğer herkesi şaşırtabilir. IA işe yaradığında görünmezdir. Kullanıcılar, altta yatan yapıyı düşünmeden ihtiyaç duyduklarını bulurlar. Başarısız olduğunda ise kaybolurlar, pes ederler veya destek ekibini ararlar.

IA'nın temel unsurları

• Organizasyon: İçeriğin nasıl gruplandırıldığı.
• Etiketleme: şeylere ne ad verildiği.
• Navigasyon: Kullanıcıların bölümler arasında nasıl hareket ettiği.
• Arama: Kullanıcıların belirli öğeleri nasıl bulduğu.

Bilgi mimarisi tek seferlik bir iş değildir. Siteler büyür, içerik değişir ve kullanıcı ihtiyaçları kayar. Yapının korunması gerekir, aksi takdirde kaosa sürüklenir.